Aquarius workshop

De illusoire angst voor zelfvergeving

“De angst voor je eigen onvermogen tot vergevingsgezindheid enerzijds en – als schijnbaar tegenwicht – jezelf in de watten leggen en ontkenning van je lagere zelf anderzijds, bestaan altijd tegelijkertijd. Zij zijn de uitdrukking van deze specifieke verwarring en dit struikelblok. Het zijn vervormingen en verdraaiingen van de eenheid van respect en totale eerlijkheid met jezelf. Dus wat je nodig hebt is steeds weer opnieuw ruimte te maken voor de aanwezigheid van je goddelijkheid.”

Citaat uit Padwerk lezing 226: Je houding ten opzicht van jezelf: vergevensgezindheid zonder vergoelijking van het lagere zelf

Het emotioneel onvolwassen bewustzijn bevindt zich in een sfeer van halfslaap waar het niet weet wie het werkelijk is en waarin het blindelings vecht tegen dat wat het in zichzelf haat en bang is om zichzelf te vergeven. Angst en illusie zijn hetzelfde. Angst bevriest en verlamt de levens- en liefdesstroom van de goddelijke kern. Uit schuld en schaamte verbergen we datgene waar het meest bang voor zijn.  Emotionele groei begint met zelfaanvaarding en zelfvergeving, met het idee los te laten dat we uitzonderlijk en perfect zouden moeten zijn om te kunnen overleven en met het vermogen geluk te ont­lenen aan gewoon een feilbaar mens te zijn net als iedereen.

Door gedisciplineerd aan kin­derlijke emoties te werken, met emoties te oefenen en fouten te durven maken, ontwikkelen we als resultaat van een lang­durige strijd gezonde volwassen gevoelens. Deze gezonde gevoelens zor­gen voor een toename van zelf­respect, voor harmonie tussen de emotionele en mentale func­ties en voor vertrouwen in onze intuïtie. Het is onze taak onszelf te aanvaarden precies zoals we nu zijn, in plaats van ons vechtend vast te klampen aan een onecht ideaalbeeld dat ons dwangmatig dicteert hoe we moeten denken en voelen.

Zelfaanvaarding en zelfvergeving vermindert de kracht van negatieve gedachten en emoties en zorgt voor ontspanning, zodat we onszelf meer op ons gemak voelen en meer in contact met de èchte waarden en gevoelens van het ware zelf zijn. In deze workshop zullen we met een liefdevolle nieuwsgierigheid aan de hand van drie thema’s uit de Padwerk lezingen de illusoire angst voor zelfvergeving onderzoeken.

1^e thema: Nederig onvolmaaktheid aanvaarden en vergeven

We hebben een diepgeworteld perfectionistisch ideaalbeeld om liefde, bewondering en goedkeuring van anderen te krijgen; om een vijandige buitenwereld af te weren; om ons voor destructieve emoties van het lagere zelf te beveiligen; om ons voor kwetsbare liefde­volle gevoelens van het ware zelf te behoeden; om onszelf tegen onze afwijzende, mora­liserende en onverdraag-zame houding over negatieve emoties te beschermen. We zijn bang voor onze onvolwassen onvolmaakte houdingen en emoties, want trots en eigen­zinnig vinden we dat we niet zo kinderlijk mogen zijn. Hoe vrij we uiterlijk ook mogen overkomen, we zijn innerlijk een slaaf zolang we voor iedere on­volmaaktheid terugdeinzen.

“Door jullie sterke behoefte om vrij te zijn van iedere onvolmaaktheid, van iedere immorele neiging, verberg je hun bestaan. Je gevoel is: ‘ik zou dit niet mogen hebben’ en steeds wanneer iets ervan in je bewustzijn doorsijpelt, vergeef je het jezelf niet. Je haat en straft jezelf. Dit alles kan in aanzienlijke mate onbewust zijn, maar dat betekent niet dat het niet waar is.” (Citaat uit Padwerk lezing 90)

2^e thema: Angst voor vergevingsgezindheid

De waarheid – die altijd liefde en eenheid in zich draagt – is dat het van moed, nederigheid en de wil zelfverantwoordelijkheid te dragen getuigt, wanneer we onszelf onze onvolmaaktheid verge­ven èn tegelijkertijd de bereidheid hebben de neurotische kinderlijke aspecten onder ogen te zien, te aanvaarden en te doorvoelen. Echter, zelfhaat èn aan alle neigingen toegeven, komen beiden voort uit lafheid, uit trots en uit een gebrek aan verantwoordelijkheid om niet zèlf te wil­len ver­anderen, maar te eisen dat de wereld en andere mensen moeten veranderen.

“Je durft niet vergevingsgezind tegenover jezelf te zijn uit angst voor je eigen sterke verlangen om aan al je neigingen toe te geven. Je durft ook niet volledig onder ogen te zien wat, ook voor anderen, schadelijk is uit angst voor de zweep van je zelfhaat. Maar als je eenmaal echt door hebt dat de keus tussen deze twee alternatieven een illusie is die alleen maar als gevolg van je verwarring bestaat, dan worden twee schijnbare tegenstellingen één zonder ook maar iets negatiefs. Dan zie je dat die beide negatieve kanten een afsplitsing zijn van een positief idee. Vergevingsgezindheid naar jezelf en tegelijk je ‘zonde’ volledig onder ogen zien komt allebei voort uit moed, nederigheid en de wil om voor jezelf verantwoordelijk te zijn. Toegeeflijkheid en zelfhaat daarentegen komen voort uit lafheid, trots, de drang om niet zelf te veranderen maar de wereld te laten veranderen, en een gebrek aan verantwoordelijkheidsgevoel.” (Citaat uit Padwerk lezing 94)

3^e thema: Verlangen naar verlossing

Het verlangen naar de verlossing van onze ziel, die gevangen zit in onwaarheid, is onze keuze, onze intentie, onze wilskracht, onze moeite en onze verantwoordelijkheid.  We hebben de hulp van anderen nodig, omdat zij kunnen zien waar wijzelf nog blind zijn en omdat zij ons een spiegel kunnen voorhouden. Zonder de hulp van God, van Jezus Christus, is deze onderneming te groot om te volbrengen. Daarom dienen we te bidden om met waarheid, liefde en eenheid doordrongen te worden en onszelf te openen voor Gods werkelijkheid, voor de aanwezigheid van onze goddelijkheid waar geen lijden bestaat maar innerlijke vrede, vergeving en zelfaanvaarding.

“Verlossing betekent onder andere, Christus’ eindeloze vergevingsgezindheid en acceptatie. Het betekent dat je altijd je weg naar God kunt vinden, wat je ook gedaan hebt of je lagere zelf nog wil doen. De deur is altijd open, je bent nooit, nooit buiten gesloten. Het enige wat je hoeft te doen, is te kloppen. Vraag om het brood van Gods genade, liefde, vergevingsgezindheid en persoonlijke hulp en je zult geen stenen voor brood krijgen. Vraag erom jezelf te kennen, je vermogen tot liefhebben, je edelheid van geest, de schoonheid van je ware wezen en je zult het ontvangen door zijn verlossende liefde voor jou. Dat is verlossing.” (Citaat uit Padwerk lezing 258)