Aquarius workshop

Zelfverantwoordelijkheid

“Jezelf vergeven en tegelijk je ‘zonde’ volledig onder ogen zien komt allebei voort uit moed, nederigheid en de wil om voor jezelf verantwoordelijk te zijn. Toegeeflijkheid en zelfhaat daarentegen komen voort uit lafheid, trots, de drang om niet zelf te veranderen maar de wereld te laten veranderen, en een gebrek aan verantwoordelijkheidgevoel.”

Citaat uit Padwerk lezing 94: Het ware zelf tegenover de oppervlakkige persoonlijkheid

De primitieve mens was veel afhankelijker en hulpelozer dan wij nu zijn. Deze mens werd heen en weer geslingerd tussen willen heersen over de zwakken of door de sterken overheerst worden. In het huidige stadium van de menselijke evolutie heeft de mensheid de kleuterschool verlaten, maar heeft nog lang niet het stadium van volwassenheid bereikt. De mensheid heeft ontwikkelde kan­ten, dat zijn groepen mensen die verantwoorde­lijk, betrokken, constructief, vrij en onafhanke­lijk zijn en er zijn groepen mensen die door hun innerlijke, egoïstische, eisende, destructieve kind worden geregeerd. Naar­mate de mens­heid meer volwassen wordt, zal er minder verwarring zijn over wat constructief en de­structief is en over wat waarheid en onwaarheid is.

De mensheid bevindt zich momenteel in een crisis omdat oorzaken van politieke, economische en religieuze problemen bij anderen worden gezocht en nog niet in de innerlijke wereld. Maar wan­neer de mens­heid op de drempel van volwassenheid staat, zal hij zelfverantwoordelijkheid leren ne­men en niet langer de schuld bij anderen leggen. Hij zal de waarheid in zichzelf onder ogen zien en zijn innerlijke wil, geweten en denkprocessen leren ontwikkelen, zodat alle bestaan­de pro­blemen op­gelost kunnen worden. Dàn pas kan er op aarde blijvende vrede ontstaan.

Naast het volwassen deel dat zelfverantwoordelijkheid neemt, is er een kinderlijk deel dat opstandig is, geen verantwoordelijk­heid wil dragen en weigert emotioneel volwassen te worden. We heb­ben allemaal de macht onszelf te veranderen, maar het innerlijke kind wil dat dit werk voor ons ge­daan wordt en dat iemand anders voor ons zorgt. Dit conflict kunnen we oplossen wanneer we onderzoeken op welke wijze we onze vrijheid beknot hebben door geen verant­woordelijkheid te nemen. Hoe meer we voor zelfverantwoordelijkheid vluchten, des te meer voelen we ons ge­vangen. We schoppen tegen de wereld aan in de overtuiging dat ons on­recht wordt aangedaan, maar de sleutel van deze zelf gecreëerde gevangenis zit aan de binnen­kant. In deze workshop zullen we met een liefdevolle nieuws­gierig­heid aan de hand van drie thema’s uit de Padwerk lezingen zelfverantwoordelijkheid onderzoeken.

1^e thema: Zelfverantwoordelijkheid activeert de levenskracht

Wanneer er verborgen motieven in het onbewuste leven, dan is dat een teken van onvolwassen­heid en een weigering zelfverantwoordelijkheid te nemen. Er bestaan nogal wat misvattingen over wat het nemen van verantwoordelijkheid nu werkelijk betekent. We hebben de neiging met dat onjuiste begrip schuld- en minderwaardigheidsgevoelens te voeden en onder onechte schaamte te lijden, wat uiterst destructief is. Echter, verantwoordelijkheid voor dit leven nemen door dagelijks eerlijk zelfonderzoek te doen, zodat we ons op de levenskracht kunnen afstemmen, is construc­tief.

“Verantwoordelijkheid nemen voor je eigen leven en op zoek gaan naar de oplossingen voor verkeerde houdingen en opvattingen uit je verleden is juist een uiterst constructieve bezigheid en geeft je kracht. Maar het gevoel dat je, omdat je verantwoordelijk voor je leven bent, schuldiger en minderwaardiger en daardoor wanhopiger dan ooit bent, is destructief en maakt je zwak.” (citaat uit Padwerk lezing 56)

2^e thema: Nee tegen het leven erkennen

Leven is liefhebben en een ongezonde nee-stroom tegen liefhebben is een nee tegen het leven. We rebelleren tegen het leven uit angst voor pijn en ongeluk. Maar in dezelfde mate waarin we voor pijn weg­lopen, lopen we weg voor genot en geluk. Trots en eigenzinnig zijn we kwaad over de verplich­tingen en de verantwoordelijkheden die dit leven hier op aarde met zich mee­brengen. Om te overleven moeten we alert zijn, beslissingen nemen, fouten durven maken en er­van leren, risico’s nemen, onszelf bloot geven etc. Weerstand tegen deze verantwoordelijkheden zorgt er­voor dat we onbewust of bewust rebel­leren en nee tegen het leven zeggen. 

“Volwassen verantwoordelijkheid betekent liefde en onbaatzuchtigheid. Vind uit waar, waarom, hoe en in welk opzicht deze ontbreken, waar je toegeeft aan je weerstand tegen het nemen van verantwoordelijkheid in je leven (of het alleen maar neemt omdat het moet), dan zul je uiteindelijk je innerlijke houding ver­anderen en met het leven meestromen in plaats van ertegen in te gaan.” (Citaat uit Padwerk lezing 108)

3^e thema: Overgave aan de wil van God

De Aquariusmens is in harmonie met de werkelijkheid omdat hij zijn ware identi­teit beseft, een gezond gevoel van eigenwaarde heeft en weet dat hij een belangrijke taak ten behoeve van de evolutie op zich heeft genomen. Deze taak behelst de zuivering en transformatie van negatieve aspecten en het ten dienste stellen van talenten, kwaliteiten, krachten en vermogens aan het ver­lossingsplan volgens de wil van God. Genietend van een zich steeds verder ver­ruimend bewust­zijn dat op liefde, waarheid en eenheid is gebaseerd, leeft de Aquariusmens in de werkelijk­heid. Zoals een kind speelgoed links laat liggen wat het ontgroeid is, zo heeft hij angst, trots en eigen­zinnigheid, onge­zond egoïsme, hebzucht en verdedigingen tegen illusies en misvat­tingen achter zich gelaten. In alle nederigheid ziet hij zacht­moedig en vredig zijn neurosen – die liefdeloos, onwaar en afge­scheiden zijn – onder ogen en vreugdevol voedt hij deze onvolmaakte aspecten op tot vol­was­senheid. Met deze con­structieve houding – waarbij hij zich geliefd, welkom en waarde­vol voelt – is hij in staat om de werkelijkheid van een liefdevol en zorgzaam universum waar te ne­men en voelt hij zich veilig door het universum gedragen.

“Stel jezelf een paar diepgaande vragen. Ben je echt bereid volledige verantwoordelijkheid voor jezelf te nemen, met alles wat dat inhoudt? En heb je je echt verzoend met het feit dat je nog steeds niet volmaakt bent, dat je niet in staat bent géén fouten te maken? Ben je echt bereid de prijs daarvoor te betalen? Hoe meer je daartoe bereid bent, des te lager zal die prijs zijn. Die prijs zal een stap naar een nieuw niveau, een drempel, een noodzakelijke les blijken te zijn. De kracht om dit aan te gaan, kan alleen maar komen als jij je aan de wil van God overgeeft. Alleen dan kun je werkelijk midden in het leven staan zoals het zich om je heen ontplooit, nooit ervan wegvluchtend, het nooit ontkennend, nooit spiritualiteit gebruikend als een middel om eraan te ontkomen.” (Citaat uit Padwerk lezing 256)