Aquarius workshop

Vervangende ouders loslaten

“Hoe kinderlijker iemand zich aan een vervangende ouderfiguur vastklampt, hem verantwoordelijk stelt, hoe meer iemand gekoesterd wil worden maar weigert de consequenties van zijn eigen daden en beslissingen te dragen, hoe meer hij van twee walletjes wil eten, des te minder zal hij in staat zijn om de grote vrijheid te benutten.”

Citaat uit Padwerk lezing 156: Vragen en antwoorden

Zolang we mentaal en emo­tioneel on­volwassen zijn en innerlijk nog een kind zijn, projecteren we een vervangende ouder op alle mannen en vrouwen en willen we méér liefde krijgen dan we bereid zijn te geven. Onbewust blijven we dwingend exclusieve liefde, zorg en bescherming van ieder­een eisen uit angst voor vernietiging en houden we onszelf in deze vicieuze cirkel van emotionele afhanke­lijkheid gevangen. Het innerlijke kind wil geen verantwoordelijkheid voor het leven nemen en denkt het leven voor de gek te kunnen houden. Het innerlijke kind wil alleen maar krijgen, wil een be­voorrechte positie, wil geen risico lopen, wil zichzelf niet blootgeven en is daardoor emo­tioneel afhankelijk èn een slaaf van zijn misvattingen. Als gevolg van deze negatieve houding ver­lamt en verzwakt het zichzelf en heeft het een sterke drang om de buitenwereld te controleren en te beheersen. Het innerlijke kind denkt dat het tegen een autoriteit, die een vervangende ouder vertegenwoordigt, rebelleert. In werkelijkheid rebel­leert het innerlijke kind tegen zijn gebrek aan gezonde zelfliefde, tegen de meedogenloze strengheid van het tweede geweten, tegen zijn gering­schattende opvatting over zich­zelf, tegen zijn afwijzende en zelfbestraf­fende houding en als ‘troost’ kiest het voor ongezonde zelfliefde en zelf­verwennerij.

Wanneer we weten wat we van de ander willen, waar we het meest afhankelijk, haatdragend, bang en zwak zijn en niet in staat om authentiek en autonoom te zijn, dan vinden we daar de ketting waaraan we vast­zitten. We kunnen die ketting alleen losmaken, wanneer we stoppen de liefde, zorg en erkenning van anderen te eisen die we het innerlijke kind zèlf moeten geven zodat het vol­wassen kan worden. Wanneer we de weerstand vinden om vol­ledige verantwoordelijkheid voor onze onvolwassen as­pecten te dragen, dan vinden we dáár het breekpunt van de vicieuze cirkel van emotionele af­hankelijkheid en kan een begin worden gemaakt om op een gezonde ma­nier van onszelf te hou­den. Want in de mate waar­in we verantwoordelijkheid voor dit ontwikke­lings­proces nemen door onszelf onder ogen te zien, houden we oprecht van onszelf en zijn we in staat om de verbinding met het ware zelf – dat in liefde en waarheid is – te herstellen. Dan hebben we het vermogen anderen vrij te laten omdat we niets van hen eisen en pas dàn zullen we èchte vrijheid ervaren. In deze workshop zullen we met een liefde­volle nieuwsgierigheid aan de hand van 3 thema’s uit de Padwerk lezingen het loslaten van vervangende ouders onderzoeken.

1^e thema: Kind willen blijven

Gevangen in on­werkelijkheid ervaren we de wereld als vij­andig en wreed. We willen kind blijven en geen zelfver­antwoorde­lijkheid dragen. Op alle mensen die we in dit leven ont­moeten, projecteren we vervangende ouders en van hen eisen we de liefde en erkenning die we in onze jeugd gemist hebben en die we onszelf weigeren te geven. Met deze onvolwassen houding beschadigen we onze inte­griteit omdat we het beste in onszelf verraden. Onder­staande oefening nodigt ons uit om de relatie met beide ouders objec­tief waar te nemen, waardoor we onszelf van deze destructieve overlevingsstrategie van zelfverwerping kunnen bevrijden en voor de zachte kracht van zelfaanvaarding en zelfrespect kunnen kiezen.

“De meesten van jullie beseffen nog niet voldoende hoezeer je deze oorspronkelijke relatie met je beide ouders in al je huidige levenservaringen met je meedraagt. Als je dit eenmaal in zijn volle omvang en betekenis kunt zien, zal je dat werkelijk bevrijden. Maar er is heel wat werk, geduld, doorzettingsvermogen, moed en nederigheid voor nodig om door te gaan tot je dit punt bereikt hebt. De beste manier om de waarheid van deze woorden te ervaren, kan aan de hand van een van je ontdekkingen. Kijk wat je als kind voor je ouders voelde en kijk dan hoe je reacties nog steeds diezelfde gevoelens bevatten die je eens voor je ouders koesterde – voor iedere ouder op een andere manier.” (Citaat uit Padwerk lezing 115)

2^e thema: Schijnbehoefte loslaten

Het onvermogen om schijnbehoeften los te laten, is de voornaamste reden waarom wij onszelf minderwaardig voelen. Elke schijnbehoefte is verslavend. Hoe meer we denken dat we die bepaalde schijnbehoefte nodig hebben, hoe krach­tiger we ernaar streven en nog meer van onszelf vervreemden. En hoe meer we eraan gewend raken, hoe sterker we geloven dat we het nodig hebben om te overleven. Wanneer we het sub­tiele punt van het offeren, van het ontspannen in vertrouwen loslaten van schijn­be­hoeften hebben gevonden, dan zijn we niet langer slaaf van deze schijnbe­hoeften. Deze hou­ding is een belangrijke stap op weg naar innerlijke vrijheid, kracht, zelfver­trouwen en zelfrespect.

“Een kind heeft behoefte aan zorg, voeding, prettige gevoelens, aandacht en waardering voor zijn uniekheid zonder daar iets voor terug te hoeven doen. Als deze behoeften niet vervuld worden, lijdt het kind. Als het dit lijden op bewust niveau verwerkt, raakt de persoonlijkheid niet ontwricht, zoals velen willen geloven. Wat de ontwrichting creëert, is het geloof dat deze pijn alleen overgaat wanneer de persoon in kwestie alles krijgt wat hij gemist heeft, al is het jaren later. Dat kan natuurlijk nooit gebeuren. Want zelfs al was het mogelijk voor een volwassene om vervangende ouders te krijgen, die ideaal en volmaakt zijn voor het tekort gekomen kind, dan is het nog zo dat een volwassene nooit vervulling kan halen uit iets wat van buitenaf tot hem komt.” (Citaat uit Padwerk lezing 192)

3^e thema: Emotioneel volwassen willen zijn

Een emotioneel volwassen mens is innerlijk en uiterlijk ont­spannen omdat hij zichzelf en het leven vertrouwt. Er is liefdevolle aandacht voor zichzelf en zijn omgeving, want hij houdt van zichzelf, van anderen en van het leven. Het leven ervaart hij als een eeuwigdurende bron van steeds weer nieu­we erva­rin­gen van vreugde, genot, ver­rukking en zelfexpressie. Con­struc­tief gebruik maken van de schep­pings­kracht vindt hij een uitdagende en fascinerende onder­neming. Hij heeft de waarheid lief, is in­teger en draagt zelfverantwoorde­lijkheid, waar­door hij volkomen vrij en onafhankelijk is.

Als jij je de aanvankelijk zwaar schijnende last van volwassenheid steeds meer eigen maakt, zal er een ontspanning over je komen en zul jij je steeds minder bedreigd voelen. Je gaat juist hoe langer hoe meer openstaan voor genot in zijn diepste en meest volledige betekenis. Mediteer over deze relatie tussen emotionele volwassenheid en persoonlijke vreugde. Dit is heel logisch. Je weet dat je pas echt liefhebt als je er zelf verantwoordelijkheid voor draagt en niet als jij je aan een ander vastklampt of van iemand afhankelijk bent. Zo’n afhankelijkheid kan oppervlakkig gezien op liefde lijken, maar je hebt reeds in je Padwerk ervaren dat niets verder van de waarheid is. Afhankelijkheid is afkomstig van angst en creëert grotere angst, wat onvermijdelijk tot wrok en haat leidt. Je doet erg je best om deze gevoelens te verbergen, want het is bedreigend om de persoon die je nodig hebt en afhankelijk van bent te haten. Liefde is alleen mogelijk in vrijheid en wanneer je jezelf kunt zien als een zelfstandig van anderen onafhankelijk wezen. Genieten is alleen mogelijk in liefde. (Citaat uit Padwerk lezing 177)

Meditatie Vervangende ouders loslaten

Ga gemakkelijk zitten, zet je voeten stevig op de grond en sluit je ogen

Ontspan en word innerlijk stil

Ik nodig je uit om je met de eenheid, liefde en waarheid van het goddelijke ware zelf te verbinden

Open je voor het kinderlijke deel dat vervangende ouders projecteert op anderen

Voel met mededogen hoe het innerlijke kind exclusieve liefde, zorg en bescherming eist van de mensen die het belangrijk vindt

Voel met mildheid hoe het innerlijke kind weigert zelfverantwoordelijkheid te dragen

Voel zachtmoedig hoe het innerlijke kind kiest voor ongezonde zelfliefde en zelfverwennerij

Vraag hulp aan het ware zelf om de relatie met je ouders objectief waar te nemen

Vraag kracht aan het ware zelf om de schijnbehoeften los te laten

Vraag moed aan het ware zelf om zelfverantwoordelijkheid te dragen

Open je voor het advies van het ware zelf over het gebied waar jij je aan vervangende ouders vastklampt

Besef dat je dit Padwerk niet alleen hoeft te doen, dus open je voor de eeuwige liefdevolle omhelzing van Jezus Christus

Visualiseer jezelf als iemand die emotioneel volwassen is en op eigen benen staat

En kom dan nu in je eigen tempo terug